Het Oude Testament
Het Oude Testament is het eerste gedeelte van de Bijbel. De boeken van het Oude Testament in een verschillende volgorde en zonder de deutero-canonieke en apocriefe boeken vormen het fundament van het jodendom, waarin het Tenach wordt genoemd. De oorspronkelijke taal van het Oude Testament is Hebreeuws, en fragmentarisch ook het Aramees, vandaar dat het ook wel de 'Hebreeuwse bijbel' wordt genoemd. Ook de naam Hebreeuwse Geschriften wordt wel gebruikt. Het is de traditie om het Oude Testament in vijf secties op te delen:
de Wet, de Geschiedenis van het volk Israël, Wijsheid en Poëzie, de Grote Profeten en de Kleine Profeten.
De Katholieke Kerk rekent een aantal deutero-canoniekeboeken tevens tot de canon van het Oude Testament.
Wet
De Wet of Pentateuch wordt ook wel de vijf boeken van Mozes genoemd (in het jodendom Thora). De Pentateuch is gegroepeerd rondom de Tien Geboden in Exodus 20, en bevat uitwerkingen van de tien leefregels. Deze leefregels zijn verbonden aan het verhalen over het begin van het joodse volk, en hun uittocht uit Egypte naar het "beloofde land". Omdat vroeger werd (en wij doen dit nog steeds) aangenomen dat Mozes de schrijver is van de Thora, wordt de Thora ook wel de boeken van Mozes genoemd. De boeken zijn: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium.
Geschiedenis
Geschiedenis omvat de boeken Jozua, Richteren, Ruth, I Samuël, II Samuël, I Koningen, II Koningen, I Kronieken, II Kronieken, Ezra, Nehemia, Esther. Deze bevatten de geschiedenis van het volk Israël.
Poëzie en wijsheid
Omvat de boeken Job, Psalmen, Spreuken, Prediker en Hooglied.
Deze bevatten gedichten, spreuken en andere handelingen, bijvoorbeeld, een liedverzameling in het boek Psalmen en wijsheidsliteratuur zoals het boek Prediker.
Grote profeten
De boeken Jesaja, Jeremia, Klaagliederen, Ezechiël en Daniël.
Deze, alsook de kleine profeten, bevatten de verhalen van de joodse profeten en hun pogingen het volk (en de koning) op het rechte pad te houden in de naleving van de leefregels uit de Thora.
Kleine profeten
Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Micha, Nahum, Habakuk, Zefanja, Haggaï, Zacharia en Maleachi.
Deutero-canonieke boeken
De concilies van Florence (1441) en Trente (1546) namen de zogenaamde deutero-canonieke boeken op in de canon van de Bijbel. Het zijn de Toevoegingen op Esther, Judith, Tobit, I Makkabeeën, II Makkabeeën, de wijsheid van Salomo, de wijsheid van Jezus Sirach, Baruch en de Toevoegingen bij Daniël.
Apocriefen van het Oude Testament
De Apocriefen zijn Ezra III en IV, Makkabeeën III en IV, Psalm 151.
|
|
|
|
|